Dzisiaj uczestniczyliśmy w pierwszej komunii św. W Sakramencie Eucharystii w pełni uczestniczyło czworo dzieci z naszej parafii Mszę świętą celebrował o.Kazimierz Szałaj proboszcz.

W tym tygodniu wymieniliśmy przyłącze wodne do kościoła i plebanii. Koszt to 12 tysięcy zł.

Święta Wielkiej Nocy w tym roku wypadły po zakończeniu  wszystkich obostrzeń związanych z pandemią korona wirusa COVID 19. Pomimo braku ograniczeń w Wielki Czwartek w naszej świątyni, w porównaniu z latami przed pandemicznymi było znacznie mniej wiernych. w tym dniu Mszę Wieczerzy Pańskiej celebrował o.Kazimierz Szałaj proboszcz naszej parafii. Słowa Ewangelii w tym dniu odśpiewał o. Eryk nasz wikariusz następnie proboszcz wygłosił homilię w której zadawał retoryczne pytania ,,po co zostałeś księdzem” kontynuując powiedział że świat niszczy  kapłaństwo, oskarża, wyśmiewa chce skazać na zamknięcie, najlepiej na wymarcie. W dalszej części powiedział ,że takie pytania mogą się pojawiać,ale w Zesłanie Ducha Świętego i od tego czasu przez ponad 2000 lat przychodzi Jezus do nas, zamkniętych przed współczesnym światem i mówi Pokój wam, nie lękajcie się, ja wam daję Ducha pocieszyciela, Duch Święty was obroni, Duch święty was umocni, Duch Święty wskaże prawdę, pokój wam, nie lękajcie się. Święty Jan Paweł II, znamy jego słowa ,,Nie lękajcie się”, otwórzcie drzwi Chrystusowi, w 50 rocznicę swoich święceń kapłańskich napisał książkę ,,Dar i tajemnica” opisuje swoje powołanie, pisze o powiązaniu kapłaństwa i Eucharystii, piszę o wielkim znaczeniu, sensie kapłaństwa ale rozumianym jako dar i tajemnica. Wobec Boga nie można tego pojąć, bo po ludzku to niemożliwe…Dzisiaj Chrystus po raz kolejny uczy nas ofiary i potwierdza, że każdorazowo Ofiara Eucharystii to jest uobecnieniem dzieła zbawczego, dzieła Boga człowieka, każda Eucharystia jest wielkim dramatem, gdzie Jezus Chrystus wychodzi by szukać tego co zginęło, by szukać każdego z nas, jest to dramat, ale nie tragedia, bo na końcu jest zmartwychwstanie. W Eucharystii powinniśmy szukać lekarstwa na nasze dolegliwości, na brak miłości, na nasz egoizm, na rozpacz, na zniechęcenie, to w Eucharystii powinniśmy się uczyć jak dawać siebie, jak siebie ofiarowywać za najbliższych, za pokój  na świecie i zbawienie świata. Po homilii o. Kazimierz dokonał aktu obmycia nóg. Na zakończenie Mszy świętej celebrans w procesji przeniósł Najświętszy Sakrament  do ciemnicy. Adorując pana Jezusa w ciemnicy wierni odmówili różaniec w intencji pokoju na świecie.

W tym dniu odbyło się pierwsze spotkanie dla mężczyzn, utworzono grupę Świętego Józefa około 20 mężczyzn konferencje wygłosił ojciec Marcin Piwnicki, następnie odbyło się męskie uwielbienie Pana Boga za wstawiennictwem Świętego Józefa

Bywali tu błogosławieni ks. Popiełuszko i kard. Wyszyński
Uroczysta msza święta z okazji 100-lecia parafii odbyła się w sobotę 16 października, przewodniczył jej biskup warszawsko-praski Romuald Kamiński. W kazaniu podkreślił, że parafia św. Jadwigi Śląskiej rodziła się wraz z odbudowującą się po zaborach II Rzeczpospolitą. Bp Kamiński zwrócił też uwagę, że z obecnym terenem parafii wiąże się także postać bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego, który był proboszczem wówczas sąsiedzkiej parafii Matki Bożej Loretańskiej przy kościele św. Floriana na warszawskiej Pradze.„Parafia św. Jadwigi Śląskiej wpisała się tutaj dobrze w te wszystkie estakady drogowe. Jeśli komuś się chce wytłumaczyć gdzie jest kościół św. Jadwigi, to tylko trzeba dodać – wszystkie możliwe estakady są wokół tej świątyni. Czyli wszystkie drogi prowadzą do św. Jadwigi” – mówił ordynariusz warszawsko-praski.
    Jubileuszowa msza święta była połączona z sakramentem bierzmowania. Bp Kamiński podkreślał, że kwestia dojrzałości chrześcijańskiej wiąże się też z życiem w ramach wspólnoty parafialnej. „Jedni drugich mamy brzemiona nosić, jedni drugim mamy pomagać w naszym pielgrzymowaniu przez świat i żebyśmy wiedzieli co powinniśmy zaofiarować naszym siostrom i braciom. Życzmy sobie, by to nowe stulecie było piękne i bogate. Bogate duchowo ” – powiedział.
     O. Kazimierz Szałaj SVD często podkreśla, że św. Jadwiga Śląska to skromna parafia. Ze względu na pandemię skromny charakter miały też obchody jubileuszowe. „Jednak, rozpoczynając kolejne stulecie istnienia parafii, z nadzieją patrzymy w przyszłość. Wraz ze św. Janem Pawłem II (…) powtarzamy z ufnością: Niech nasza droga będzie wspólna. Niech nasza modlitwa będzie pokorna. Niech nasza miłość będzie potężna. Niech nasza nadzieja będzie większe od wszystkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać” – napisał do wiernych proboszcz świętującej 100-lecie swego istnienia parafii św. Jadwigi Śląskiej w Warszawie.N
Na obchody tego jubileuszu przybył również był proboszcz ks.Andrzej Legutko oraz Zaproszeni werbiści o.Sylwester Grabowski, o. Jacek Gniadek, o.Krzysztof Malejko

« z 2 »

11.10.2021 (poniedziałek) – o. Andrzej Borek SVD powiedział: „Moi Drodzy, to dla mnie wielki zaszczyt, że mogę być tutaj dzisiaj z Wami. Na początku chciałbym podziękować o. proboszczowi i o. wikaremu za zaproszenie. Dziś przyjrzymy się pierwszemu misjonarzowi werbiście, św. Józefowi Freinademetzowi. Młodzi określili by go dziś jako takiego cichego bohatera. Urodził się w 1852 r. w Oies w południowym Tyrolu. Był czwartym dzieckiem Jana i Anny z domu Algrong. Został ochrzczony w dniu swego urodzenia, w kościele parafialnym św. Leonarda. Jego rodzina była bardzo liczna. Jan i Anna mieli trzynaścioro dzieci, ale czworo z nich zmarło zaraz po urodzeniu. Rodzina żyła bardzo skromnie i musiała ciężko pracować na swoje utrzymanie. Od dzieciństwa Józef Freinademetz wiedział, co to znaczy wyrzeczenie i niedostatek. W szkole podstawowej był wzorowym uczniem, był bardzo zdolny i pilny. Zwrócił tym na siebie uwagę nauczyciela i proboszcza, dzięki któremu w 1862 r. przeniósł się do niemieckiej szkoły, oddalonej o 50 km od jego domu. W 1872 r. zdał maturę i w tym samym roku wstąpił do seminarium duchownego w Bressanone. 5 lipca 1875 r. otrzymał święcenia kapłańskie i został księdzem diecezjalnym. Dwa lata pracował w parafii Św. Marcina. Znany był ze swojej skromności i życzliwości. Wstąpił do Domu Misyjnego w Steylu i w roku 1879 wyruszył na placówkę misyjną do Chin. Rozpoczął tam naukę języka chińskiego, a w 1880 r. zaczął odwiedzać okoliczne wsie. Wyjechał do Szantungu, gdzie nasze Zgromadzenie objęło placówki po zakonie franciszkanów. W 1882 r. przeniósł się do Puoli, miejscowości, gdzie byli już chrześcijanie. Służył ludziom poprzez modlitwę, sakramenty, nauczał katechezy i kształcił przyszłych katechistów. Kładł na to szczególnie duży nacisk, bo wiedział, że kapłani sami z siebie nie są w stanie ogarnąć tak wielkiego terenu. W 1885 r. złożył swoje wieczyste śluby zakonne. Jego praca nie należała do łatwych, często cierpiał niedostatek, kilkakrotnie został pobity, był prześladowany. Św. Józef Freinademetz cieszył się jednak ze swojej pracy i po wielu latach powiedział, że: „stał się Chińczykiem dla Chińczyków”.  Gdy w Chinach wybuchła epidemia tyfusu, zaraził się i zmarł 28 stycznia 1908 r. Pochowany został w Tekia na cmentarzu misyjnym przy 12 stacji drogi krzyżowej. 19 października 1975 r. ogłoszono go błogosławionym, a 5 października 2003 r. w Rzymie zaliczono do grona świętych. Został kanonizowany razem ze św. Arnoldem Janssenem, założycielem Zgromadzenia Słowa Bożego.

 

 

10.10.2021 (niedziela) – o. Andrzej Danilewicz SVD opowiedział o założycielu Zgromadzenia Słowa Bożego św. Arnoldzie Janssenie, ur. 1837 r. w zachodnich Niemczech, w wielodzietnej, pobożnej rodzinie. W domu Janssenów każdego dnia odmawiano różaniec. Matka Arnolda codziennie uczestniczyła we Mszy świętej i mawiała, że jeśli rano jej się to nie uda, to potem nie może poradzić sobie z domowymi obowiązkami. Tata z kolei uczył dzieci katechizmu, a potem je wymagająco egzaminował. Wychowanie wyniesione z domu znacząco wpłynęło na to, że Arnold Janssen z czasem został księdzem. Najpierw uczył dzieci w gimnazjum, a potem został kapelanem Sióstr Urszulanek. Był też odpowiedzialny za apostolat modlitwy w całej diecezji. Odwiedzał parafie i zachęcał ludzi do codziennej modlitwy.
Bardzo interesował się misjami – głoszeniem Chrystusa daleko poza Europą. Po długich modlitwach i namyśle, 8 września 1875 r., o. Arnold założył pierwszy Dom Misyjny, zalążek Zgromadzenia Słowa Bożego. Ze względu na trudną sytuację w Niemczech dzieło to powstawało w Holandii, w przygranicznej miejscowości Steyl. Nowe Zgromadzenie otrzymało łacińską nazwę Societas Verbi Divini, czyli Zgromadzenie Słowa Bożego (od słowa verbi popularna jest w Polsce nazwa „werbiści”).  Cztery lata później o. Arnold wysłał do Chin pierwszych misjonarzy. Jednym z nich był Józef Freinademetz. W późniejszych latach o. Arnold założył jeszcze dwa żeńskie misyjne zgromadzenia: Służebnice Ducha Świętego SSpS i Służebnice Ducha Świętego od Wieczystej Adoracji SSpSAP.
Ojciec Arnold Janssen umarł 15 stycznia 1909 r., a jego ostatnim słowem, które wypowiedział na chwilę przed śmiercią było: „Jezus”. W 1975 r. został zaliczony do grona błogosławionych, a w 2003 r. Jan Paweł II ogłosił go świętym. Święty o. Arnold zostawił piękne zawołanie, którym codziennie modlą się jego duchowi synowie i córki: „Przed światłością słowa i duchem łaski niech ustępują ciemności grzechu i noc niewiary, a serce Jezusa niech żyje w sercach wszystkich ludzi”. Warto, aby zagościło ono w naszych rodzinach i w tej parafii.

11.06.2020 uroczystość Bożego ciała rozpoczęliśmy Mszą św. o 9:00 którą celebrował ojciec Eryk. W homilii ojciec Eryk powiedział że uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej jest okazją do wyznania naszej wiary w Jezusa obecnego wśród nas, nie sposób zrozumieć tej tajemnicy, zaproszeni jesteśmy aby uklęknąć przed Bogiem i dziękować mu za tę wielką i niepojętą miłość. Po mszy świętej było nabożeństwo czerwcowe, po nabożeństwie czerwcowym do prezbiterium przybyli pozostali kapłani proboszcz o. Kazimierz Szałaj ,o. Jacek Gniadek ojciec Marcin Piwnicki, o.January z Indonezji oraz o. krzysztof Malejko. Rozpoczęła się procesja Bożego Ciała do czterech ołtarzy wokół kościoła, trzy okrążenia. Po zakończonej procesji odśpiewaliśmy Te Deum następnie błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, po czym rozpoczęła się Msza święta główna o 11:00, którą celebrował o. Kazimierz Szałaj. Proboszcz w homilii powiedział,że Pan Jezus jest w centrum ,że to dla Niego sypiemy kwiaty, dla Niego stawiamy ołtarze, aby wyszedł z kościoła i błogosławił na cztery strony świata, naszą pracę, naszą parafię. Po zakończeniu ceremonii odbył się grill dla gości parafii oraz parafian

Od 1.08.2017 Posługę w naszej parafii przejmują misjonarze Zgromadzenia Słowa Bożego SVD potocznie Werbiści. Uroczysta Msza święta przekazania posługi na stanowisku proboszcza odbyła się 27.08.2017 roku o godzinie 12.00. Uroczystość rozpoczął dziekan ks.Ryszard Jan Ladziński odczytaniem dekretu następującej treści:

Dekret

Biorąc pod uwagę prośbę o. Eryka Koppy prowincjała Zgromadzenia Słowa Bożego księży werbistów z dnia 14 czerwca br. stosownie do kanonu 523 KPK oraz statutu 124 § 1, pierwszego Synodu diecezji Warszawsko-Praskiej mocą niniejszego dekretu mianuję księdza Krzysztofa Łukoszczyka proboszczem parafii p.w. św. Jadwigi w Warszawie w dekanacie praskim. W związku z tym od dnia 1.08.2017 obejmuje ks.proboszcz po prowadzeniu na powierzone stanowisko przez ks. dziekana dekanatu Bródnowskiego swoje obowiązki wraz ze wszystkimi upoważnieniami, prawami i przywilejami, które na mocy prawa przysługują proboszczom w Diecezji Warszawsko-Praskiej. Życzę obfitości łask bożych na powierzonym stanowisku, polecamy wielebnego księdza Opatrzności Bożej i opiece Matki Bożej Zwycięskiej. Podpisał ks. arcybiskup Henryk Hoser.

Po odczytaniu dekretu ks. dziekan poprosił parafian aby nowego proboszcza przyjęli z miłością i otwartym sercem, potem zwrócił się do ojca Krzysztofa powierzając mu duszpasterstwo w naszej parafii. Następnie przedstawiciele parafii powitali uroczyście nowego proboszcza życząc mu Błogosławieństwa Bożego i Mocy Ducha Świętego cytując słowa św. Jana Pawła II
,,Niech nasza droga będzie wspólna, niech nasza modlitwa będzie pokorna, niech nasza miłość będzie potężna, niech nasza nadzieja będzie większa od wszystkich, co się tej nadziei będą sprzeciwiać”.

Po uroczystym przywitaniu o. Krzysztof rozpoczął Mszę św. na której przywitał zaproszonych gości………………………………….. W homilii ojciec Krzysztof sparafrazował słowa księdza biskupa Edwarda Dajczaka i powiedział, że nie zostaje proboszczem tej parafii dlatego że jest lepszy od innych, ale dlatego że bardziej niż od innych macie prawo ode mnie wymagać bym wam służył, macie prawo wymagać ode mnie żebym bardziej was kochał niż inni kapłani, moją największą troską jest jak najmniej przeszkadzać Duchowi Świętemu.  W dalszej części o. Krzysztof poprosił parafian o otwartość szczerość i trwanie w prawdzie oraz aby z każdą inicjatywą, pomysłem zwracać się do niego osobiście. Na zakończenie poprosił o modlitwę w jego intencji i podziękował za obecność.

 

 

6.08..2017 niedziela odbyło się pierwsze uwielbienie Pana Boga w naszym kościele po Mszy św.o godzinie 10:00 przygotowane i poprowadzone przez zelatorów różańca rodzinnego Beatę Sałasińską i Wiesława Nadolnego przy współpracy pani Eli Kęski organistki.

 

27.06.2017 wtorek odbył się Sakrament Bierzmowania naszej młodzieży.Eucharystię celebrował  ksiądz infułata Lucjan Święszkowski, który w homilii opowiedział między innymi historię budowy naszego murowanego kościoła. Na zakończenie młodzież podziękowała za udzielenie Sakramentu Bierzmowania.

W tym dniu odbyła się uroczysta Msza św. o g.11:00. Koncelebrze przewodniczył proboszcz ks.Wiesław Bocheński z ojcem Jackiem Gniadkiem verbistą z udziałem w presji Bożego Ciała o.Marcinem Piwnickim SVD. Procesja tradycyjnie odbyła się do czterech ołtarzy.z licznym udziałem Wiernych.

W niedzielę 4 września 2016 roku proboszcz Wiesław Bocheński udał się na pierwszą Mszę świętą sprawowaną na terenie nowej parafii p.w Matki Bożej Pompejańskiej ofiarując naszym nowym sąsiadom cztery ornaty

 

 

Dekretem ordynariusza diecezji warszawsko-praskiej abp Henryka Hosera z części naszej parafii zostaje wydzielona parafia pw. Matki Bożej Pompejańskiej. Tym samym okolice ulicy Myśliborskiej zostają wcielone do nowej parafii.

ROK 2017

ROK 2018