NOWENNA DO DUCHA ŚWIĘTEGO dzień 1

ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO

Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić (…) a wszyscy mówili jeden do drugiego: Co to ma znaczyć? /Dz 2,4. 12b/

„Co to ma znaczyć?” – pytano w Dzień Pięćdziesiątnicy. Jakie znaczenie dla ŻYCIA miało więc to wydarzenie?

Duch Święty pochodzi spoza nas, z obszarów życia, nad którymi nie panujemy. Jest On darem, który absolutnie nie daje się przewidzieć. A jednocześnie jest On wyrazem umiłowania nas przez Jezusa.
…Za każdym razem, gdy przychodzi nam w życiu coś zrozumieć, to tak jakby napełniał nas Duch Święty. Każda ogarniająca nas jasność jest Pięćdziesiątnicą Kościoła, której cechą jest inność (co do pochodzenia) i bezinteresowność. Dlatego nasze życie chrześcijańskie w swym etycznym wymiarze jest wynikiem łaski, przyjętego daru, a nie wynikiem naszych planów. Stąd też podstawą chrześcijańskiego wymiaru życia jest wołanie: „Przyjdź” czyli prośba o Innego niż my.
Inny jawi się jako „Słodki Gość duszy”, przyjmuje więc formę zażyłego obcowania. W efekcie współbrzmi ono z tym, czego oczekiwaliśmy, dlatego też wiąże nas z Panem i przekonuje do Niego. To wydarzenie odnawia się stale, jest dla nas pobudzającą życie łaską i powoduje coraz głębsze rozumienie tego, czym jest Pascha.
Pięćdziesiątnica jest podarowaniem nam nowego umysłu i serca. Oto darowane nam jest uwolnienie od rany zadanej przez Wieżę Babel: rozproszenia i braku porozumienia. Oto możemy zrozumieć siebie i innych, porozumieć się, a co za tym idzie – budować. Nagle zawracamy z drogi wiodącej ku śmierci. Nowy umysł i nowe serce dążą do przekazywania tej nowości światu. Tu możemy mówić o odnowie Kościoła obecnych czasów. Kościół i świat współczesny czekają na ten ruch, nasz ruch życiodajny, płynący z nowej obecności Chrystusa w odnowionym sercu.
Potem należy iść drogą od Chrystusa do wspólnoty i nie pozwolić na to, aby świat dyktował obce jej posłannictwo. Wówczas pierwsza Pięćdziesiątnica i dar żywego Kościoła nie wejdą w historię pobożnych wspomnień, ale uczynią życiem Kościoła współczesne wydarzenia. W ten sposób żywy Kościół może pomóc światu zmienić się, nie tracąc swojego posłannictwa: do bycia żywą częścią Ludu Bożego, żywą wspólnotą w świecie. „Chroń ponad wszystko twoje serce”, modli się Kościół w czasie Paschy.

Ojcze, który dajesz Ducha /1 dzień/

Ojcze, Ty nigdy nie odmawiasz Ducha Świętego tym, którzy Cię o Niego proszą.
Ty bowiem pierwszy pragniesz, żebyśmy Go przyjmowali. Udziel nam tego daru,
który zawiera w sobie wszystkie inne dary.
Ty w tym darze zamykasz wszystkie sekrety Twojej miłości i całą hojność Twoich dobrodziejstw.
Ten dar jest darem Twego ojcowskiego serca, w którym nam się wydajesz.
Ten dar przynosi nam Twoje życie najbardziej wewnętrzne, abyśmy nim żyli.
Ten dar ma rozszerzać nasze serca aż do powszechnych rozmiarów Twojego serca.
Ten dar jest zdolny przemieniać nas dogłębnie, uzdrowić z naszych słabości i nas przebóstwić.
Ten dar Twojej siły wszechmocnej jest konieczny dla wypełniania posłannictwa,
które Ty nam wyznaczasz.
Ten dar jest darem twojego szczęścia, w zapale miłości, ponieważ w Duchu otrzymujemy równocześnie dar radości z obdarowania.

Modlitwy końcowe

Ojcze nasz…
Módlmy się: Boże, Ty otworzyłeś nam bramy życia wiecznego wywyższając Chrystusa i zsyłając nam Ducha Świętego, spraw, aby tak wielkie dary umocniły nasze oddanie się Tobie i pomnożyły naszą wiarę. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Litania do Ducha Świętego (do prywatnego odmawiania)